Handen met handschoenen schrijven het woord GO GREEN met groene verf, illustratie van de greenwashing waarop de EmpCo-richtlijn mikt

EmpCo-richtlijn: wat je vanaf 27 september 2026 niet meer op je cosmetica en op je website mag schrijven

Je herleest de productpagina van je shampoo. “Ecologische formule”, “goed voor de planeet”, en een klein groen logo dat je grafisch ontwerper twee jaar geleden getekend heeft. Tot nu toe heeft niemand je daar iets over gezegd.

Vanaf 27 september 2026 moet elk van die drie regels verdedigbaar zijn.

Eerst het goede nieuws: groen is niet verboden. De EmpCo-richtlijn vraagt niemand om te stoppen met communiceren over het milieu. Ze vraagt dat je kan bewijzen wat je beweert.

Eén woord uitleg, want dit komt terug. Een milieuclaim is een bewering die je op je product schrijft: “natuurlijke formule”, “recycleerbare flacon”, “96 % van plantaardige oorsprong”. Niets meer. En de hele richtlijn draait om één vraag: kan je die zin bewijzen?

Wat is de EmpCo-richtlijn?

De officiële naam is richtlijn (EU) 2024/825, ook bekend als Empowering Consumers for the Green Transition. In de sector spreekt iedereen over EmpCo.

Ze richt geen greenwashingpolitie op: ze verlengt de lijst van handelspraktijken die onder alle omstandigheden verboden zijn, dezelfde lijst die vandaag al gebruikt wordt om misleidende reclame te bestraffen. Een heel praktisch gevolg: je beweringen worden beoordeeld door de controlediensten die vandaag al bestaan.

De toepassingsdatum is 27 september 2026. Verschillende lidstaten zijn te laat met het omzetten van de tekst in hun eigen wet, maar die vertraging beschermt je niet: bereid je voor op 27 september en controleer de nationale regels van elk land waar je verkoopt. Niet te verwarren, trouwens, met de “Green Claims Directive”: dat was een breder voorstel, dat de Commissie in juni 2025 aankondigde te willen intrekken. EmpCo is wel goedgekeurd.

Geldt dit ook voor mijn website, of alleen voor mijn etiketten?

Het geldt ook voor je website, en dat is op dit moment de duurste fout. EmpCo gaat niet over etikettering: ze gaat over alles wat je tegen een consument zegt om te verkopen. Even belangrijk als de flacon zijn dus:

  • de productpagina’s, beschrijvingen en categoriepagina’s van je webshop;
  • de homepage en de pagina’s “Onze aanpak” of “Onze engagementen”;
  • de titels en beschrijvingen die in Google verschijnen;
  • de banners, nieuwsbrieven en berichten op sociale media;
  • de catalogi en verkoopargumenten, ook die van je verdelers.

Begin met het web: een productpagina herschrijf je op één namiddag, dertigduizend bedrukte doosjes niet. Dat is de meeste zekerheid voor het minste geld.

En mijn verpakkingen die al gedrukt zijn?

EmpCo voorziet geen enkele termijn om bestaande voorraad uit te verkopen: op 27 september gelden de regels ook voor producten die al geproduceerd zijn en al in de winkel liggen. Dat betekent niet dat alles vernietigd moet worden. De Commissie vraagt de autoriteiten rekening te houden met de inspanningen die werkelijk geleverd zijn, en correcties zijn mogelijk, zoals een corrigerende sticker.

De juiste reflex: zoek nu al de producten waarvan de verpakking een risicovolle vermelding draagt, en beslis vóór de deadline.

Een rol brengt groene verf aan op een witte muur, illustratie van de milieuclaims waarop de EmpCo-richtlijn mikt

De zes veranderingen die je moet kennen

1. De vage bijvoeglijke naamwoorden

“Ecologisch”, “groen”, “eco-verantwoord”, “milieuvriendelijk”, “duurzaam”. Op zichzelf beloven die woorden een voordeel voor de planeet zonder te zeggen welk. De richtlijn noemt ze generieke milieuclaims, en dat is de kern van de zaak.

Op 27 september is zo’n woord verboden als je niet kan aantonen dat je product bij de absolute top van zijn categorie hoort. De tekst geeft het EU Ecolabel als voorbeeld: de uitzondering is voorbehouden aan een zeer kleine club.

Maar het woord is niet overal verboden. Als je er meteen naast preciseert wat je bedoelt (“ecologisch omdat de flacon 80 % gerecycleerd plastic bevat”), is het woord niet langer vaag. Op één voorwaarde: die precisering moet zichtbaar zijn en vlak naast het woord staan, niet in kleine lettertjes.

2. Een eigenschap van de pomp is geen eigenschap van het product

Een eigenschap die maar op een deel van het product betrekking heeft, mag niet gepresenteerd worden alsof ze voor het geheel geldt. Neem “100 % gerecycleerd plastic”: als de flacon dat is maar de pomp en de dop uit nieuw plastic bestaan, is de vermelding misleidend, want de klant begrijpt dat de hele verpakking het is. Hetzelfde probleem met één gecertificeerd ingrediënt in een formule die dat niet is.

3. Gekochte koolstofneutraliteit

Je uitstoot verminderen en die compenseren zijn twee verschillende zaken. Verminderen is minder uitstoten. Compenseren is even veel blijven uitstoten en elders betalen, door bomen te planten of een project te financieren, om de rekening in evenwicht te brengen.

EmpCo verbiedt te melden dat een product klimaatneutraal of klimaatpositief is wanneer die bewering op compensatie berust. Echte verminderingen, gemeten in je eigen productie, mag je perfect blijven communiceren.

4. De beloftes voor 2030, 2040 of 2050

“Wij zijn koolstofneutraal in 2030.” Zo’n engagement is niet verboden, maar het moet vanaf nu becijferd en openbaar zijn, steunen op een geschreven plan met gedateerde en gebudgetteerde stappen, en gecontroleerd worden door een externe expert wiens conclusies gepubliceerd worden. Anders gezegd: een belofte voor 2030 is geen zin meer, het is een dossier.

5. Wat de wet aan iedereen oplegt, is geen verkoopargument

Een verplichting die de wet al aan de hele categorie oplegt, mag niet meer als een voordeel van je product gepresenteerd worden: als iedereen het moet doen, is het geen argument. In cosmetica moeten de vermeldingen rond dierproeven zeer goed nagekeken worden. De Europese regelgeving stapelt daar verschillende niveaus van regels op elkaar en valt niet samen te vatten als “verboden sinds 2013”.

6. De eigen logo’s

Je mag geen eigen badge meer tekenen (“Clean by [merk]”, “Ons groen engagement”, een blad in een cirkel) en die als een keurmerk presenteren. Er moet een systeem achter zitten: een openbaar lastenboek, open voor andere ondernemingen, gecontroleerd door een onafhankelijke instelling die het keurmerk kan intrekken. En de Commissie voegt een voorwaarde toe die veel gevallen beslecht: die controleur moet juridisch gescheiden zijn van de eigenaar van het keurmerk. Een keurmerk dat zichzelf controleert, is geen keurmerk.

De juiste reflex: voor elk logo dat je toont, moet je kunnen zeggen wie het keurmerk bezit, wie controleert, en wat het certificaat precies dekt.

Wat niet verandert

Een deel van de huidige onrust komt van een te ruime lezing van de tekst. Op 27 september mag je nog altijd over het milieu communiceren, een echte certificering tonen, gemeten verminderingen meedelen, en een plantaardig groen of een blad gebruiken: volgens de Commissie vormen die elementen op zich geen milieuclaim. Je mag ook nog altijd publiceren zonder dat iemand het moet goedkeuren: EmpCo voert geen enkele voorafgaande toelating in. Maar het bewijs moet bestaan vóór de publicatie, ook als niemand het je ooit vraagt.

Hoe herformuleer je een zin die niet meer door de beugel kan?

Drie vragen volstaan om bijna alle zinnen op je website te sorteren. Wat beweer ik precies? Waarop baseer ik mij: een cijfer, een test, een certificaat? Op welk deel van het product heeft het betrekking: de formule, de flacon, de dop? Een gedocumenteerd antwoord op alle drie en de zin houdt stand. Ontbreekt er één, dan moet de zin herschreven worden.

  • “Ecologisch”: herformuleren is niet mogelijk, je moet de echte eigenschap geven, bijvoorbeeld “flacon uit [X] % gerecycleerd plastic, dop en pomp niet meegerekend”.
  • “Natuurlijke formule” wordt “[X] % ingrediënten van natuurlijke oorsprong, berekend volgens [methode]”.
  • “Biologisch afbreekbaar” wordt “[X] % biologisch afbreekbaar in [Y] dagen, volgens test [naam]”.
  • “Recycleerbare flacon” wordt “recycleerbaar in de [X] stroom; dop en pomp: [wat van toepassing is]”.
  • “CO₂-neutraal” wordt “productie-uitstoot met [X] % verminderd sinds [jaar]”.
  • “Biogecertificeerd” wordt “gecertificeerd [label], door [instelling], certificaat nr. [nummer]”.

Let op: die herformuleringen zijn geen automatische toelatingen. Een bewering moet juist en bewijsbaar zijn en mag de klant niet misleiden. Een cijfer toevoegen volstaat niet. “Biologisch afbreekbaar” is de meest fragiele van de zes: een product dat afbreekbaar is in een industriële composteerinstallatie is dat niet noodzakelijk in een rivier, en je moet dus kunnen zeggen wat afbreekbaar is, in welke omstandigheden, volgens welke test en in hoeveel tijd.

Een klant leest het etiket van een cosmeticaflacon in de winkel

Wie is waarvoor verantwoordelijk bij white label?

Wie het product onder zijn eigen naam verkoopt, is verantwoordelijk voor wat erop staat. Staat je merk op de flacon, dan is het aan jou om je beweringen te bewijzen, ook wanneer de gegevens van je producent komen. Hij bezit ze; aan jou om ze te vragen. Vraag voor elk product:

  • het percentage ingrediënten van natuurlijke oorsprong, en de berekeningsmethode;
  • de geldige certificaten, met de instelling, het nummer en wat ze precies dekken, en ook het PIF van elk product;
  • het materiaal van elk onderdeel van de verpakking: flacon, dop, pomp, doosje;
  • de recycleerbaarheid en de biologische afbreekbaarheid, met de bijhorende test;
  • wat gecertificeerd is, wat gemeten wordt bij de kwaliteitscontrole, en wat alleen marketing is.

Een producent die je belangrijkste beweringen niet kan documenteren, laat je alleen achter met de verantwoordelijkheid voor zinnen die je niet kan bewijzen. Bewijs kunnen leveren wordt een keuzecriterium, net zoals de prijs en de levertijd.

Wat riskeert een onderneming die niet in orde is?

De richtlijn bepaalt de boetes niet zelf. Elk land beslist, met één vereiste: sancties die effectief, proportioneel en afschrikkend zijn. In de praktijk gaat dat van de verplichting om de vermelding te verwijderen tot een boete, met daartussen een procedure die door een concurrent of een consumentenorganisatie wordt opgestart.

Dit artikel geeft een werkmethode, geen juridisch advies. Als je hele positionering op een vaag woord rust, als je in meerdere Europese landen verkoopt of als je een grote voorraad verpakkingen moet beoordelen, laat je communicatie dan nalezen: dat kost minder dan een herdruk.

Besluit: een productpagina moet nu bewijsbaar zijn

EmpCo zegt niet tegen de merken dat ze moeten stoppen met communiceren over het milieu. Ze zegt tegen hen dat elke bewering een precieze betekenis en een bewijs erachter moet hebben.

Je website verbeter je in enkele uren; een etiket dat in tienduizenden exemplaren gedrukt is, veel moeilijker. Begin dus met het web, werk daarna op naar de verpakkingen, en vraag je producenten de gegevens die je beloftes in bewijsbare beweringen omzetten.

Over AnyBrand Cosmetic

Bij AnyBrand Cosmetic formuleren en vullen wij cosmetica in white label op basis van ingrediënten van natuurlijke oorsprong, met een Ecogarantie-certificering die mogelijk is afhankelijk van de formule. Onze rol is ook om je de technische elementen te bezorgen waarmee je zonder risico kan communiceren: percentages berekend volgens een geïdentificeerde methode, actuele certificeringen, samenstelling van de verpakkingen.